De Koffiekamer: Labo Intensieve Geneeskunde

Sommige dingen moet een man durven doen, zoals een artikel wijden aan de koffiekamer waarover de vrouw van zijn neef sinds kort blijkt te beschikken in Onderwijs en Navorsing, Leuvens trotse scharnier tussen universiteit en ziekenhuis.

“Sinds de verhuis van ons Labo Intensieve Geneeskunde naar dit deel hebben we meer plaats en inderdaad een eigen koffiekamer, mét vensters”, vertelt Lies, duidelijk tevreden. “Dat is het gevolg van de verhuiscarrousel die op gang is gekomen na de opening van het gebouw O&N4.”

“Wij doen hier aan translationeel onderzoek bij kritiek zieken. Mensen die op intensieve zorgen terecht komen, hebben vaak te kampen met multi-orgaanfalen, en wij onderzoeken hoe dat zo goed mogelijk opgevangen kan worden. Simpel gezegd.”

Maar uiteraard wordt er ook hier in de koffiekamer vrolijk gekletst. Zoals over de communie van Sara’s zoon, het aantal calorieën in een paasei en de gemiddelde grootte van de vrouw, die op 1,66 m blijkt te liggen, wat Marijke een bovennormale vrouw van 1,75 m maakt. En over Inge, die niet zo nodig vermeld hoeft te zien dat ze De Brabantse Pijl heeft uitgereden, maar een interviewer onder de indruk heeft z’n grenzen. Die hij ook tegenkomt bij Jan: “Mijn hobby heb ik liever niet in de Campuskrant (lacht)”.

Ine vertelt: “Er wordt ook veel over bouwen en verbouwen gesproken, wat typisch is voor een jong team als het onze, neem ik aan. Zo worden er heel wat tips uitgewisseld over plakkers en aanverwante zaken. Bij ons ligt het nu even stil, want mijn vriend heeft zijn voet gebroken. Tijdens het voetballen dan nog”.

Thomas is veganist. “Ik mis dus vaak de traktaties bij verjaardagen, want die wordt verplicht met taart gevierd”, lacht hij. Dan is de pauze alweer voorbij voor deze bonte mengeling van doctorandi, postdocs, laboranten en thesisstudenten.