Geciteerd 27 juni 2012

Start me up
Bodytalk, 20.6.2012

Inspanningsfysioloog Peter Hespel deed onlangs een interessant experiment. Hij vroeg recreatieve joggers om 2 keer 30 minuten te lopen. De proefpersonen deden dit 1 keer met hun favoriete liedjes in de oortjes en 1 keer zonder muziek. Gemiddeld liepen de sporters met muziek bijna 1 kilometer verder. (…)

Een klassieker bij sportieve inspanningen is Eye of the Tiger, een hit van de hardrockband Survivor. “Het gaat om liedjes die atleten associ-eren met doorzettingsvermogen en de overwinningsroes”, vertelt sportpsycholoog Bert De Cuyper. “Het kunnen ook heel persoonlijke keuzes zijn. Soms hangt er voor de atleet een mooie herinnering aan vast en doet het nummer hem bijvoorbeeld denken aan hoe hij met veel verbetenheid het hart van zijn lief veroverde. Het kan ook een nummer zijn dat hij linkt aan vroegere overwinningen. Zo is bekend dat Tia Hellebaut voor een sprong graag naar Start me up van The Rolling Stones luistert, onder meer omdat dat toevallig het liedje was dat ze hoorde toen ze een tornooi won.”

Giftige perfectie
Het Laatste Nieuws, 21.6.2012

Uit een nieuwe studie blijkt dat appels de meeste pesticiden bevatten van alle groenten en fruit: liefst 98% bevat pesticiden. “Het resultaat van de appel verrast me enigszins, omdat in het verleden vooral aardbeien en breedbladige groenten zoals sla hoog scoorden”, zegt toxicoloog Jan Tytgat. Een eenduidige verklaring daarvoor heeft hij niet. “Heeft de appel met meer ziektes en insectenplagen te kampen? Het is een mogelijkheid, maar ik denk dat hier zeker ook economische factoren spelen. De consument wil graag een ronde, glanzende appel zonder foutjes. Een appelboer zal er dan ook alles aan doen om die perfecte vrucht te telen en een maximum aan pesticiden inzetten. Een ajuin met een bult stoort de consument heel wat minder.”

Liplectuur
Gazet Van Antwerpen, 21.6.2012

Voetballers en trainers op het EK voetbal zijn in de ban van liplezers: alles wat ze tegen elkaar zeggen of roepen kan door liplezers vertaald worden voor de media. (…)

“Er zijn een stuk of zeven klanken en klankgroepen die je kunt zien”, zegt audiologe Ellen Boon. “De klinkers o, a en e, dan p, b en m, de ch van ‘chocola’, de v en f, de w en oe ... Probleem: het onderscheid tussen bijvoorbeeld p en m (papa of mama?) kunnen alleen de beste liplezers maken.”

Zonder context kan een gemiddelde liplezer misschien dertig procent van wat iemand zegt met zekerheid lezen. “Maar ik ken mensen die doof geboren zijn die bijna aan honderd procent geraken. Je kunt er een gesprek mee hebben zonder dat je merkt dat ze niet het minste geluid horen. Dat is echt verbluffend. De meeste gehoorgestoorden vangen nog wel flarden geluid op en vullen dat aan met liplezen. Maar zij hebben al als baby geleerd zich totaal te focussen op het gezicht van hun moeder. Zo’n niveau kan iemand anders nooit halen.”