Colleges worden quality time met Galatea

Tijd voor enige kunstzinnigheid in deze rubriek, dachten wij, en daarom pikten we deze keer het Galatea-project uit de nimmer aflatende stroom OOI-initiatieven. Galatea werd gerealiseerd door professor Lut Pil, verbonden aan de Afdeling Kunstwetenschap, mede-promotor Jan Baetens van Culturele Studies en wetenschappelijk medewerker Jan Van Looy.

Galatea is niet alleen het verlokkende vleesgeworden beeld aanbeden door Pygmalion, maar sinds ongeveer een jaar ook een databank - een stuk minder tot de verbeelding sprekend, zou u denken, maar vergis u niet: ook databanken hebben hun verrassende kantjes. Zo was het geenszins de bedoeling van de initiatiefnemers om de zoveelste prentjesdatabank op de K.U.Leuven-website te zetten; verschillende reeds bestaande goede visuele databases en de groeiende informatie op het internet maakten dat overbodig. Opzet was wel om in te kunnen spelen op zeer specifieke problemen en vragen die zich tijdens de colleges stellen en die om even specifieke afbeeldingen en materiaal vragen.
Als oud-student kunstgeschiedenis herinner ik mij nog levendig het gehannes met diaprojectoren - waar, om het zacht uit te drukken, niet iedere prof even handig mee was -, die geregeld ‘vastliepen' en waarbij, en dan spreken we al over een verregaande creativiteit, in het beste geval slechts twee afbeeldingen tegelijk vertoond konden worden. De hedendaagse student mag zich dus in de verwende handen wrijven: Galatea biedt een uitgebreide reeks beelden binnen een zorgvuldig opgebouwd systeem dat vooral simpel en gebruiksvriendelijk gehouden werd.

Gespecialiseerde discussies
Daarnaast vind je op de databank, in het kader van de begeleide zelfstudie, ook zogenaamde ‘herziene versies' van bestaande én compleet nieuwe cursussen, alle uitgaand van hetzelfde heldere stramien: een duidelijke structuur, een onderverdeling van de tekst in kleinere units, links naar andere sites en mogelijkheden om makkelijk van het ene niveau naar het andere te navigeren. Een derde onderdeel van het project zijn de discussiefora: door de cursussen op te delen in units en subunits krijg je steeds specifiekere discussiepunten die ook tijdens de live colleges behandeld kunnen worden.
Met deze vorm van begeleide zelfstudie leert de student niet alleen een stuk zelfstandiger werken, ook de colleges krijgen een meerwaarde. Door de studenten op te delen in kleine groepjes die een bepaalde vraag moeten voorbereiden, kan de docent tijdens de lesuren meteen overgaan tot het behandelen van een heel specifiek probleem - het contact tussen student en docent wordt dus pure quality time, zeg maar, wat wij alleen maar kunnen toejuichen. (Hoewel, als ik terugdenk aan sommige professoren in gevecht met een diaprojector - dàt was nog eens waar voor je geld!)