Personeel

Buiten de zone: Nadine Buys in Zuid-Afrika

In deze rubriek jagen we de telefoonrekening van de KU Leuven schaamteloos de hoogte in. Maar wél met een achtenswaardig journalistiek doel: achterhalen waar onze professoren, onderzoekers en studenten in het buitenland zich zoal mee bezighouden. In deze aflevering professor Nadine Buys (49), vicedecaan Faculteit Bio-ingenieurswetenschappen.

Mentor en mentee: “Het moet vooral klikken”

Ervaren professoren begeleiden getalenteerde jonge onderzoekers aan het begin van hun carrière, een initiatief van de Dienst Diversiteitsbeleid en de Personeelsdienst. “Je merkt hoe je mentee stappen vooruit zet, en dat geeft veel voldoening. Ik ben echt trots op haar,” zegt professor Tatjana Vogt, de mentor van postdoc Ann Van De Winckel.

De Collega's: Samenaankoop KU Leuven

Elke maand gaan we op bezoek bij één van de vele diensten van de unief. Om een idee te krijgen van het werk dat onze collega’s er verzetten. En om de sfeer op te snuiven. Deze keer doen we (gouden) zaken met Samenaankoop KU Leuven vzw.

(c) KU Leuven - Rob Stevens

De drie dames en twee heren van ‘de Samenaankoop’ zijn maar heel af en toe samen op kantoor in de Willem de Croylaan 54 in Heverlee. Maar straks gaat de voorjaarsbeurs van start en daarom is het team voltallig. Katleen Surkijn (33): “We gaan dan altijd even dag zeggen tegen de deelnemende handelaars. Als we zelf een stand hebben, moeten we die natuurlijk bemannen. Anders is alleen diensthoofd Luc van dienst tijdens een beursweekend.”

De Collega’s: de Afdeling Plasma-astrofysica

Elke maand gaan we op bezoek bij één van de vele diensten van de unief. Om een idee te krijgen van het werk dat onze collega’s er verzetten. En om de sfeer op te snuiven. Een Twitterberichtje zette ons op het spoor van de Afdeling Plasma-astrofysica.

De Collega’s: het Leuvens Universiteitsfonds (LUF)

Elke maand gaan we op bezoek bij één van de vele diensten van de unief. Om een idee te krijgen van het werk dat onze collega’s er verzetten. En om de sfeer op te snuiven. Deze keer gaan we langs in Eygen Heerd in de Minderbroedersstraat, thuisbasis van het Leuvens Universiteitsfonds, kortweg LUF.

Boek:delen met Herman Daems

Emeritus professor Herman Daems is voorzitter van de Raad van Bestuur van de KU Leuven. Hij had of heeft bestuursmandaten bij onder andere BNP Paribas Fortis, Barco, Lannoo en Gimv. Én hij werkt in opdracht van de Vlaamse regering aan een reconversieplan voor Ford Genk. Heeft iemand met zo’n agenda nog wel tijd om te lezen?

De Leeslijst van Herman Daems

“Ik lees elke dag. Toen ik nog student was, deed ik dat ook al. Ik heb toen bergen detectives verslonden, Mickey Spillane en consorten. Voor mijn plezier, maar ook om mijn Engels bij te schaven, een werkwijze die ik iedereen aanraad. Ik lees trouwens nog altijd veel Angelsaksisch materiaal, vooral fictie.”

Wie zijn uw favoriete auteurs?

“Makkelijke vraag: dat zijn zeker John Irving en Ian McEwan, maar ook David Lodge, Kazuo Ishiguro, J.M. Coetzee, Carlos Ruiz Zafón en Jonathan Franzen. Ze lezen vlot én ze hebben een rijke inhoud. Irving volg ik al heel lang. The World According to Garp is mijn topper, op de voet gevolgd door The Hotel New Hampshire.

Momenteel ben ik bezig aan Sweet Tooth van McEwan. Van hem heb ik zowat alles gelezen. Prachtig vind ik On Chesil Beach. Sommigen vinden blijkbaar dat het verhaal niet veel voorstelt. Pasgetrouwd koppel brengt wittebroodsdagen door aan Chesil Beach en heeft het moeilijk met intimiteit: het is inderdaad een heel eenvoudige plot, maar dan op een zodanige manier verteld dat de problematiek rond relaties en communicatie iets universeels krijgt. Ik hou van dergelijke boeken, die een goed verhaal koppelen aan thematische diepgang.

Ik denk ook aan Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier. Dat leest heel vlot, met erg echte karakters, en tegelijk is het een bezinning op de meest fundamentele vragen die een mens zich kan stellen.”

Boek:delen met Leen Decin

In het kantoor van sterrenkundige Leen Decin staat een kanjer van een boekenkast, met glazen deurtjes en piepende laden. Treffen we hier iemand die het boek liefheeft?

De Leeslijst van Leen Decin

“Als kind en puber las ik heel erg veel. Met mijn tweelingzus ging ik elke week naar de bibliotheek van Roeselare. We kozen dan elk zes boeken uit. Die ruilden we met elkaar, en zo kwamen we beiden op twaalf boeken per week, jarenlang. Dat kan nu helaas niet meer. Te druk.”

“Ik las natuurlijk de klassiekers. Pietje Puk van Henri Arnoldus, bijvoorbeeld. We hadden thuis de volledige reeks. En De Vijf van Enid Blyton.”

“Ik kom uit een familie met een erg gelovige achtergrond. Ik herinner me dat ik als kind op zoek was naar het dikste boek uit de hele bibliotheek. Dat bleek een bijbel voor kinderen te zijn. Die heb ik helemaal gelezen, van Genesis tot Apocalyps.”

Las u ook al vroeg boeken over wetenschap?

“Nee, eigenlijk niet. Misschien omdat ze er nauwelijks waren, toch niet in vergelijking met nu. Tegenwoordig hebben kinderen zoveel mooie boeken die hen op een bevattelijke manier de wetenschap voorstellen. Een paar weken geleden hebben we thuis met de kinderen een klein raketje gemaakt, met behulp van zulke boeken. Vroeger had je wel Hoe en waarom, maar het was toch veel minder dan nu.”

De Collega’s: Werkplaats Buiteninfrastructuur

Elke maand gaan we op bezoek bij één van de vele diensten van de unief. Om een idee te krijgen van het werk dat onze collega’s er verzetten. En om de sfeer op te snuiven. Deze keer blijven we buiten staan, bij de medewerkers van de Werkplaats Buiteninfrastructuur.

De Collega's van Kinderdagverblijf 't Grootpark

Elke maand gaan we op bezoek bij één van de vele diensten van de unief. Om een idee te krijgen van het werk dat onze collega’s er verzetten. En om de sfeer op te snuiven. Deze keer trokken we naar één van de crèches van de universiteit, waar grote – soms vrolijke, soms wantrouwige – oogjes ons aankeken.

Boek:delen met Jan Papy

Kan iemand die dagelijks te maken heeft met de klassieken zich nog vermeien in wat er vandaag te lezen is? “Uiteraard”, zegt Jan Papy, hoogleraar Latijnse taal- en letterkunde. “Ik ben niet monomaan.”

De Leeslijst van Jan Papy

“Maar het is wel zo dat ik meestal pas iets lees wanneer anderen het aanraden. Geen hypes, dus. Zo’n selectie door de werking van de tijd vind ik trouwens een goede gids. Momenteel lees ik bijvoorbeeld de brieven van Petrarca, of liever: ik herlees ze. Dat doe ik wel vaker met waardevolle teksten. Petrarca is een gepassioneerde grootheid. Hij wist dat hij het scharnier tussen twee tijdperken was. Hij verbergt zijn ego niet, integendeel. Maar tegelijk beschrijft hij hoe hij daarmee worstelt. In die brieven voel je zijn unieke zoektocht naar het ik.”

Dat is natuurlijk van alle tijden.

“Jazeker. Ik ben erg geboeid door de manier waarop bijvoorbeeld een Eliette Abécassis daarmee omgaat. Dat is een heel jonge Franse schrijfster, die prachtige dingen maakt. Mon Père, om maar een van haar werken te noemen, zou eigenlijk door alle vaders met dochters gelezen moeten worden – en door alle dochters. Het is een aureus libellus, een gouden boekje, over de pracht van een liefdevolle relatie, die tegelijk ook stoot op fundamentele pijn en inherente grenzen aan het kennen en liefhebben van anderen. Het boekje getuigt van warme dankbaarheid, maar ontwijkt ook de pijn niet. Daarnaast heeft ze, als Joodse, ook heel mooie dingen geschreven over de Joodse cultuur, bijvoorbeeld in Qumran.”

Inhoud syndiceren