Mijn zoektocht naar koffiegeklets voert me vandaag naar een rood bakstenen huis in het Arenbergpark, beter bekend als ‘het geel huis’ (ík heb het niet bedacht), dat onderdak biedt aan de tw
Een Ware Reporter mag er niet voor terugdeinzen ook de diepere krochten der universiteit te betreden, in dit geval ‘de crypte’ van het Van Dalecollege. Daar tref ik een bende koffiepauzerende dames aan, vergezeld van één jongeman. Samen zijn ze vandaag het gezicht van de Huisvestingsdienst van Studentenvoorzieningen.
Het percentage personeelsleden dat gebruikmaakt van fiets of trein voor het woonwerkverkeer is de voorbije jaren licht gestegen, en bedraagt het dubbel van het Vlaamse gemiddelde. Dat blijkt uit de resultaten van de mobiliteitsenquête bij het personeel.
Het vat het Kulak-gevoel wel samen: kunnen zeggen dat je naar ‘dé’ koffiekamer gaat (oké, die van geneeskunde hebben er wegens hun verblijf aan de grenzen van Kulak-land ook eentje, maar goed).
Op de koffie bij het team van het operatiekwartier van UZ Leuven
Een koffiekamer blijft een koffiekamer, ook als ze bevolkt wordt door mensjes in groen gewaad en dito hoofddeksel, en er geluncht wordt. Dat verantwoordt een bezoek aan het operatiekwartier van UZ Leuven, waar hoofdverpleegkundige Chantal me rondleidt.
De koffiekamer blijkt niet de enige vernieuwing te zijn binnen de Centrale Logistieke Diensten; ik krijg een spervuur van feiten te horen van – onder anderen – de duidelijk gemotiveerde Bert, Bart, Luc en Emanuelle. Respectievelijk planner magazijn, voorraadbeheerder, verantwoordelijke van het magazijn en transport, en leading lady die “aanstuurt, aanwezig is en delegeert (lachje)”.
Mijn zoektocht naar koffiegeklets voert me vandaag naar een rood bakstenen huis in het Arenbergpark, beter bekend als ‘het geel huis’ (ík heb het niet bedacht), dat onderdak biedt aan de tw
Minister Vincent Van Quickenborne maakt werk van ingrijpende hervormingen in het pensioensysteem.
Wat heb je hiervoor gedaan?