Droomjob: weerman
Voor masterstudent geografie Niels Souverijns (21) en zijn studiegenoot uit de eerste bachelor Lander Van Tricht (19) is het weer méér dan een handig gespreksonderwerp. Lander: “Als kind hing ik briefjes op het prikbord met mijn voorspelling voor de volgende dagen, en stond ik ’s nachts op het balkon de bliksem te filmen. Weer is zoiets fascinerends: zo veranderlijk en iets wat ons als mensen overstijgt.” Sinds vier jaar heeft hij een eigen website, www.weerturnhout.be: “Aan de hand van satellietbeelden en computermodellen voorspel ik daarop iedere dag het weer in de streek rond Turnhout, waar ik woon.”
Niels: “Sinds ik op mijn zestiende An Inconvenient Truth van Al Gore zag, ben ik gefascineerd door het klimaat – ik maak mijn masterproef dan ook over de opwarming van de aarde. Ook het weer boeit me mateloos: de natuurkrachten die erachter zitten, begrijpen hoe fenomenen als wolken en wind tot stand komen …”
Weervrouw Jill Peeters: "Als kind nam ik dondergeluiden op cassette op, om ernaar te luisteren als ik niet kon slapen."
Lander droomt ervan om op tv te komen, voor Niels mag het evengoed iets achter de schermen zijn. “Er zijn niet zoveel jobs in deze sector, maar gelukkig ook niet zoveel studenten.” Na hun studie geografie mogen ze zich nog geen metereoloog noemen – daarvoor moet je eerst doctoreren, in het buitenland. Maar voor het zover is, gaan we op een grijze lenteavond naar Vilvoorde, Medialaan 1, waar Jill Peeters (39) al veertien jaar het mooie weer maakt op VTM en Q-music.
Handen uit de zakken
De koning en de koningin zijn pas op bezoek geweest: de gangen achter de schermen van de Vlaamse Mediamaatschappij ruiken nog naar verse verf en splinternieuw tapijt. “Wat voor weer wordt het vanavond?” vraagt Jill terwijl ze ons voorgaat naar de studio waar naast Het Nieuws ook Het Weer wordt opgenomen. “Bewolkt? Dat is meestal het juiste antwoord, jullie beginnen goed (lacht).”
Even later staan Lander en Niels voor het scherm waarop de weerkaarten worden geprojecteerd – enkel zichtbaar voor de camera en de kijker. Zelf zien ze de kaarten op een tweede, veel kleiner scherm. “Vertel maar even wat voor weer de kijkers vannacht kunnen verwachten”, sommeert Jill. Wat volgt, stemt haar tevreden: “Het klopte langs geen kanten, maar het werd met overtuiging gebracht. Zorg alleen wel dat je niet met je handen in je broekzakken staat …”
Improviseren is iets wat een weerman of -vrouw moet kunnen. “Ik schrijf enkel de intro en de outro uit, omdat de regie dat nodig heeft. Verder komt het hieruit (wijst op hoofd, buik en hart – red.). Ik heb geen autocue, ik lees de weerkaarten. Het Weer duurt tussen drie en vijf minuten, dat hangt af van de verdere programmatie. Vijf minuten moeten volpraten als er al tien dagen op rij een stabiel hogedrukgebied heerst, is láng (lacht). Als je weerman wil worden, is dictielessen volgen trouwens een goed idee: je moet je stem juist weten te gebruiken als je veel moet praten.”
“Tijdens mijn lerarenopleiding bij geografie kreeg ik ook een gouden tip: je moet je publiek aankijken als je wil dat ze naar je luisteren, en alleen naar de kaart kijken als je wil dat zij dat ook doen. Wat ik hier dan weer heb geleerd: als het maar even gaat regenen, práát daar dan ook maar heel even over. Anders krijgt de kijker een verkeerd idee.”
Vintage
Op weg naar haar bureau passeert Jill even langs de make-up – “Ja, bijwerken moet écht voor elke opname” –, keurt de outfit die klaarhangt voor morgen – “Vanaf overmorgen zomercollectie!”, – en vist uit een rek een lange rode avondjurk: “Gereserveerd! Deze wil ik aan tijdens de Nacht van de Televisiesterren. Vintage, dus: duurzaam. Ik ben daar erg mee bezig, ik werk ook aan een boek over de klimaatsverandering.”
Over minder dan een halfuur gaat ze live en er moeten nog een paar weerkaarten worden gemaakt, op basis van de meest recente gegevens van Meteoservices: “Maar ik heb jullie om mij te helpen, niet? Mensen zien me een paar minuten per dag op het scherm en snappen soms niet wat ik de rest van de tijd doe: voornamelijk kaarten maken dus. Maar ik doe eigenlijk alles voor Het Weer: de productie, de redactie, ik bepaal welke camera mij wanneer pakt …”
“Ik arriveer meestal rond de middag, maar op dagen waarop ik ook voor Q-music werk, sta ik om kwart over zes op om een uurtje later het eerste weerbericht te brengen. Ik zorg ook voor het weerbericht in Het Laatste Nieuws. Rond halfnegen ’s avonds zit mijn werkdag erop. Op woensdag werk ik alleen voor de krant. Het wordt zwaar als een collega een tijdje afwezig is en je moet inspringen.”
Tovenaar
“Wat denken jullie? Polaire onstabiliteit? Die buiencluster is voor Vlaanderen, maar passeert vrij laat: het water zal in zee vallen. Wat is jullie favoriete weertype eigenlijk? Sneeuw, Lander? En jij, Niels, onweer? Als kind nam ik dondergeluiden op cassette op, om ernaar te luisteren als ik niet kon slapen. Maar inmiddels heb ik nogal wat ijzer in mijn rug zitten en ben ik er niet helemaal gerust in als het onweert (lacht). Ik hou enorm van polaire buien: maartse buien, aprilse grillen, gevolgd door witte wolkjes en blauwe lucht. Maar in mijn weerberichten laat ik het niet merken als ik het weer maar niks vind – dat vind ik niet fair tegenover het weer. Ik praat ook nooit of te nimmer over slecht weer, want dat is subjectief, het hangt er maar vanaf wat voor job je doet.”
“Doorwerken jongens. Zal het droog blijven? En welk icoontje kiezen we hier: helder of bewolkt?”
“Dit is een droomjob, zeker weten. Zelfs bij de bakker praat ik graag over mijn weer (lacht). Als kind zei ik niet dat ik weervrouw wou worden, ik zei dat ik weervrouw ging worden. Ik stuurde gedichtjes naar Armand Pien, die tovenaar op tv die ervoor zorgde dat het ging sneeuwen. Nu ik eraan denk, van jullie heb ik nog geen gedichtjes gekregen … (lacht)* Maar er is zoveel méér dan tv: de sociale media sméken om weermannen. Jullie zouden zo aan de slag kunnen als jullie al waren afgestudeerd … Maar nu moeten we écht terug naar de studio!”
Ine Van Houdenhove
Ben jij een student die een droomjob voor ogen heeft? Laat het ons weten via de Nieuwsdienst
* Inmiddels is er een gedicht gemaakt, verstuurd en goed ontvangen.